Defence Self-Reliance for Malaysian Armed Forces: Future Challenges
Date Issued
2021
Author(s)
Mohamad Ijas Saidun Zubir
Abstract
Malaysian Armed Forces (MAF) self-reliance comprises the ability to mount and sustain operations from within the country's resources throughout hostilities and at a rate of effort consistent with the levels of contingency. This principle emphasises that MAF maintains the military capabilities to defend the country without relying on external help. It involves not only the combat forces but also the logistical support network of military-industrial cooperation in line with the country's development priorities. However, currently, Malaysia's defence self-reliance lies in its capability to support the MAF's operational capability in times of peace and conflict. Malaysia's defence industry is only considered "low tech", which signifies it cannot produce a modem capable weapon platform for the MAF. Additionally, it is questionable how far Malaysia's defence industry can support the MAF logistically in times of conflict when it can only handle Maintenance, Repair and Overhaul (MRO) and produce weapon platforms fabricated by the Original Manufacturer Equipment (OEM).
Given the problems identified, the objective of this research will be focused on (1) Identifying the factors in the development of the Malaysian defence industry contributing towards Malaysia's defence self-reliance, (2) Determining the necessary actions to be taken in line with the strategy and policies to support the defence self- reliance in sustaining the operational capabilities of the MAF and (3) Verify the areas in which the Malaysian defence industry that can be expanded to achieve a reasonable degree of self-reliance for the MAF in times of peace and conflicts. The qualitative method is used in this research during collecting data from reading sources, observations, document review and case studies related. Content analysis is used to analyse the data through a cross-sectional study where the study of the developmental trends involves the development of defence capabilities in Malaysia which is closely related to the government commitment to determining the level of defence self- reliance for Malaysia.
Thus, the findings of the study are; (1) The development of the country's defence industry still maintains the status of a "third tier" country in arms production which means that it has not developed further other than MRO and patenting-up defence equipment from the OEMs, (2) The existing model of defence development needs to be restructured and reorganized according to the needs of the national defence industry to reconsider as it was perceived there is a “stop-go” of the defence policy and (3) The development of the defence industry, defence policies and other supporting plans looks good only on paper rather than less practicality especially on achieving the defence self-reliance for the MAF.
The defence development in line with the defence industry requires to be more pragmatic in enhancing the needs of MAF in assisting the reduction of logistical problems without compromising MAF’s operational capabilities during peace and conflict. It is also an avenue for the Malaysian defence to move to the next level of the defence development and defence industry (second tier).
Pertahanan berdikari bagi Angkatan Tentera Malaysia (ATM) terdiri daripada keupayaan untuk diaturgerakkan dan mengekalkan operasi dengan menggunakan sumber negara sepanjang konflik tercetus melalui usaha yang konsisten. Prinsip- prinsip pertahanan berdikari ini telah menjelaskan Malaysia perlu untuk mempertahankan negara tanpa bergantung kepada bantuan luar. Ia bukan sahaja melibatkan ketumbukan ketenteraan malahan melibatkan rangkaian sokongan logistik melalui kerjasama industri pertahanan-ATM kini, keupayaan pertahanan berdikari bagi Malaysia terletak pada kemampuannya untuk menyokong operasi ATM pada masa aman dan konflik. Industri pertahanan Malaysia diklasifikasikan sebagai berteknologi rendah, yang dikategorikan sebagai sebuah industri yang tidak mampu menghasilkan senjata moden untuk ATM. Selain itu, ianya juga masih dipersoalkan sejauh mana industri pertahanan Malaysia boleh menyokong keperluan logistik ATM pada masa konflik di mana ia hanya mampu mengendalikan penyelenggaraan, pembaikan dan baik pulih dan menghasilkan platform senjata yang direka oleh peralatan pengilang asal.
Berdasarkan masalah yang dikenal pasti, objektif penyelidikan ini akan tertumpu kepada (1) Mengenal pasti faktor-faktor pembangunan industri pertahanan Malaysia yang menyumbang ke arah pertahanan berdikari, (2) Menentukan tindakan yang perlu diambil selaras dengan strategi dan dasar untuk menyokong pertahanan berdikari dalam mengekalkan keupayaan operasi ATM dan (3) Mengesahkan bidang di mana industri pertahanan Malaysia boleh dikembangkan untuk mencapai tahap berdikari yang munasabah untuk ATM dalam masa aman dan konflik. Kaedah kualitatif digunakan dalam penyelidikan ini semasa mengumpul data daripada sumber bacaan, pemerhatian, semakan dokumen dan kajian kes yang berkaitan. Analisis kandungan digunakan untuk menganalisis data melalui kajian keratan rentas di mana kajian arah aliran perkembangan melibatkan pembangunan keupayaan pertahanan di Malaysia yang berkait rapat dengan komitmen kerajaan dalam menentukan tahap pertahanan berdikari bagi Malaysia.
Justeru, dapatan kajian ialah; (1) Pembangunan industri pertahanan negara masih mengekalkan status negara "third-tier" dalam pengeluaran senjata yang bermakna ia tidak berkembang lebih jauh selain daripada keupayaan penyelenggaraan, pembaikan dan baik pulih dan mematenkan peralatan pertahanan daripada peralatan pengilang asal, (2) Model pembangunan pertahanan perlu disusun semula mengikut keperluan industri pertahanan negara kerana dianggap terdapat "stop-go" di dalam dasar pertahanan dan (3) Pembangunan industri pertahanan, dasar pertahanan dan rancangan sokongan lain kelihatan kukuh dan cemerlang hanya di atas kertas tetapi didapati kurang perlaksanaan terutamanya di dalam mencapai pertahanan berdikari untuk ATM.
Justeru, pembangunan pertahanan selaras dengan industri pertahanan perlu lebih pragmatik dalam meningkatkan keperluan ATM bagi membantu mengurangkan masalah logistik tanpa menjejaskan keupayaan operasi ATM semasa aman dan konflik. Ia juga merupakan saluran untuk Malaysia melangkah ke peringkat seterusnya di dalam pembangunan pertahanan dan industri pertahanan (second-tier).
Given the problems identified, the objective of this research will be focused on (1) Identifying the factors in the development of the Malaysian defence industry contributing towards Malaysia's defence self-reliance, (2) Determining the necessary actions to be taken in line with the strategy and policies to support the defence self- reliance in sustaining the operational capabilities of the MAF and (3) Verify the areas in which the Malaysian defence industry that can be expanded to achieve a reasonable degree of self-reliance for the MAF in times of peace and conflicts. The qualitative method is used in this research during collecting data from reading sources, observations, document review and case studies related. Content analysis is used to analyse the data through a cross-sectional study where the study of the developmental trends involves the development of defence capabilities in Malaysia which is closely related to the government commitment to determining the level of defence self- reliance for Malaysia.
Thus, the findings of the study are; (1) The development of the country's defence industry still maintains the status of a "third tier" country in arms production which means that it has not developed further other than MRO and patenting-up defence equipment from the OEMs, (2) The existing model of defence development needs to be restructured and reorganized according to the needs of the national defence industry to reconsider as it was perceived there is a “stop-go” of the defence policy and (3) The development of the defence industry, defence policies and other supporting plans looks good only on paper rather than less practicality especially on achieving the defence self-reliance for the MAF.
The defence development in line with the defence industry requires to be more pragmatic in enhancing the needs of MAF in assisting the reduction of logistical problems without compromising MAF’s operational capabilities during peace and conflict. It is also an avenue for the Malaysian defence to move to the next level of the defence development and defence industry (second tier).
Pertahanan berdikari bagi Angkatan Tentera Malaysia (ATM) terdiri daripada keupayaan untuk diaturgerakkan dan mengekalkan operasi dengan menggunakan sumber negara sepanjang konflik tercetus melalui usaha yang konsisten. Prinsip- prinsip pertahanan berdikari ini telah menjelaskan Malaysia perlu untuk mempertahankan negara tanpa bergantung kepada bantuan luar. Ia bukan sahaja melibatkan ketumbukan ketenteraan malahan melibatkan rangkaian sokongan logistik melalui kerjasama industri pertahanan-ATM kini, keupayaan pertahanan berdikari bagi Malaysia terletak pada kemampuannya untuk menyokong operasi ATM pada masa aman dan konflik. Industri pertahanan Malaysia diklasifikasikan sebagai berteknologi rendah, yang dikategorikan sebagai sebuah industri yang tidak mampu menghasilkan senjata moden untuk ATM. Selain itu, ianya juga masih dipersoalkan sejauh mana industri pertahanan Malaysia boleh menyokong keperluan logistik ATM pada masa konflik di mana ia hanya mampu mengendalikan penyelenggaraan, pembaikan dan baik pulih dan menghasilkan platform senjata yang direka oleh peralatan pengilang asal.
Berdasarkan masalah yang dikenal pasti, objektif penyelidikan ini akan tertumpu kepada (1) Mengenal pasti faktor-faktor pembangunan industri pertahanan Malaysia yang menyumbang ke arah pertahanan berdikari, (2) Menentukan tindakan yang perlu diambil selaras dengan strategi dan dasar untuk menyokong pertahanan berdikari dalam mengekalkan keupayaan operasi ATM dan (3) Mengesahkan bidang di mana industri pertahanan Malaysia boleh dikembangkan untuk mencapai tahap berdikari yang munasabah untuk ATM dalam masa aman dan konflik. Kaedah kualitatif digunakan dalam penyelidikan ini semasa mengumpul data daripada sumber bacaan, pemerhatian, semakan dokumen dan kajian kes yang berkaitan. Analisis kandungan digunakan untuk menganalisis data melalui kajian keratan rentas di mana kajian arah aliran perkembangan melibatkan pembangunan keupayaan pertahanan di Malaysia yang berkait rapat dengan komitmen kerajaan dalam menentukan tahap pertahanan berdikari bagi Malaysia.
Justeru, dapatan kajian ialah; (1) Pembangunan industri pertahanan negara masih mengekalkan status negara "third-tier" dalam pengeluaran senjata yang bermakna ia tidak berkembang lebih jauh selain daripada keupayaan penyelenggaraan, pembaikan dan baik pulih dan mematenkan peralatan pertahanan daripada peralatan pengilang asal, (2) Model pembangunan pertahanan perlu disusun semula mengikut keperluan industri pertahanan negara kerana dianggap terdapat "stop-go" di dalam dasar pertahanan dan (3) Pembangunan industri pertahanan, dasar pertahanan dan rancangan sokongan lain kelihatan kukuh dan cemerlang hanya di atas kertas tetapi didapati kurang perlaksanaan terutamanya di dalam mencapai pertahanan berdikari untuk ATM.
Justeru, pembangunan pertahanan selaras dengan industri pertahanan perlu lebih pragmatik dalam meningkatkan keperluan ATM bagi membantu mengurangkan masalah logistik tanpa menjejaskan keupayaan operasi ATM semasa aman dan konflik. Ia juga merupakan saluran untuk Malaysia melangkah ke peringkat seterusnya di dalam pembangunan pertahanan dan industri pertahanan (second-tier).
File(s)![Thumbnail Image]()
Loading...
Name
DEF_2021_MOH.pdf
Size
50.01 MB
Format
Adobe PDF
Checksum
(MD5):9266c201a55c57bd799733f4a91ff48f